mijn levensloop
Donderdagnacht om 2:20 op 19 juli 1951 kwam ik in Amsterdam ter wereld.
1955 ging ik naar de kleuterschool, en in 1963 ging ik over naar de MULO.
In 1968 mocht ik door naar het voorlaatste jaar van de HBS. In 1970 startte ik met de studie chemie aan de Universiteit van Amsterdam. Vanaf 1980 werkte ik als biochemisch onderzoeker in Rotterdam. Na afloop van mijn contracten in '88 voor het onderzoek ben ik door een economische recessie overgestapt naar het milieu.
Ik startte in 1992 bij de DCMR en van 2002-2013 werkte ik als vergunningverlener bij de provincie Zuid-Holland en van 2013-2017 bij de Omgevingsdienst Haaglanden (ODH).
Parallel hiermee kwam ik in 1963 bij de Zwemvereniging “De Dolfijn “ in Amsterdam. Hier viel mijn talent spoedig op en behoorde ik in 1966 al tot de Nederlandse top. Van 1966 - 1972 was ik lid van de Nederlandse nationale zwemploeg met in 1970 een bronzen medaille op de Europese kampioenschappen in Barcelona; !968 en 1972 was ik tevens lid van de Olympische zwemploeg met als belangrijkste wapenfeit een 6de plaats op 100 m rugslag in Mexico.
1963 kreeg ik een fotocamera (rolfilm). Ik kon slechts een enkel fotootje maken, want elke foto was een forse aanslag op mijn zakgeld. Tijdens mijn zwemtijd kon ik in 1968 een iets betere fotocamera in Rusland ruilen voor mijn spijkerbroek. Ik kreeg daarna de tip over te gaan op dia’s, die minder kosten dan foto’s. Mede door mijn zwemcarrière wilde ik zo veel mogelijk op fotofilm vastleggen.
Als fotograaf was ik autodidact, al heb ik ook veel geleerd van sportfotografen en las ik ook boeken over fotografie. Ik experimenteerde en probeerde wat ik zag anders op de plaat te krijgen, wat soms leidde tot lange wandelingen. Uiteraard maakte ik ook lekker makkelijk kiekjes just for memory. Pas in 2006 met de digitale camera werd de camera mijn vaste compagnon. Op mijn werk bij de provincie Zuid-Holland maakte ik foto's van bijeenkomsten en uitjes en heb ik enkele workshops fotografie gevolgd.
In 2009 heb ik voor het eerst een klein deel van mijn werk tentoongesteld voor "onbekenden" tijdens een “ladies night”, hiervoor was veel waardering.
Op mijn kantoor van de provincie en later de Omgevingsdienst Haaglanden hing een regelmatig variërend expositietje om mijn collega’s te plezieren.
Op de gangen van mijn afdeling hing een fotocollectie die het werk van onze afdeling toonde. De helft van deze foto’s waren van mijn hand.
Mijn voorliefde voor water is gebleven, maar sinds 2006 als een zeer inspirerende spiegel, evenals de natuur, waarbij ik regelmatig de vreemde tekening in beide zie terugkomen. (bijgaand mijn spiegelbeeld op de uitloop van een waterkraan)
Mijn laatste ontwikkeling sinds 2009 is de camera als kwast, geïnspireerd door een in de avond uit de hand genomen foto van een schip op zee.